Oorbellen Fishbone Zilver Club Manhattan

Bo is nu alweer bijna 6 weken, de tijd is echt voorbij gevlogen! Als ik heel eerlijk ben vond ik de eerste weken echt heel erg heftig, ben nogal van de planning maar dat is met een pasgeboren baby echt onmogelijk. Logisch zou je zeggen maar als je er eenmaal midden in zit dan besef je dat pas echt. Geen ritme, moeilijk om nou te achterhalen waarom ze huilt en het feit dat je volledig in dienst staat van een minimensje.

Ik heb ondanks dat de bevalling nogal lang duurde (lees hier de blog) weinig ellende overgehouden en dat betekende dat ik al heel snel weer helemaal up & running was. Lastig te combineren met weinig slaap en stiekem toch best een aanslag op je lichaam. Voelde me soms een beetje gevangen in mijn eigen huis hoe onredelijk ook.

Gelukkig is dat nu helemaal voorbij en geniet ik er enorm van! Bo heeft een ritme en ik kan er lekker op uit met de kinderwagen. Ze is superlief en buiten dat krampjes af en toe opspelen is ze een hele lieve en blije baby. Ook s’nachts gaat het goed, om 12u de fles en dan rond 5.00u weer, heel fijn!

Ze groeit goed, heb zelfs al afscheid moeten nemen van sommige newborn pakjes en ze is gelukkig gezond. Fijn dat je je baby steeds beter leert kennen en zo ook zelf een stuk meer rust hebt. Je merkt ook dat je steeds handiger wordt in het oplossen van probleempjes die je hebt met zo’n kleine baby, krampjes  bijvoorbeeld – een knuffel die in de magnetron kon bleek de oplossing. Ook wilde ze niet slapen in de Bugaboo (liep ik met een huilende baby door het park, hoe a-relaxed) en daar heb ik met hydrofiele luiers een soort bedje gemaakt. Ze slaapt als een roos, ideaal.

Ondertussen gaat ze steeds meer ontdekken zoals dingen vastpakken, echt luisteren naar wat je zegt en ik heb zelfs een eerste voorzichtige glimlach gespot, ik ben verliefd!

Share this on:
Facebook Twitter Blogger Pinterest Sign up for our newsletter